Bataklıkta temiz kalmak ne kadar da zor; ne kadar da zor temiz kalmak. Kirlendikçe arzulamak temiz olmayı ne kadar rahmete susamış bir dua. En büyük ilaç için ağlarken açılan eller semaya, ne kadar da masumane ve temiz olan aslında ağlamak. Kırılan kalpler, gözyaşıyla sömürülen gözler, çatlayan gönüller, kahrolan hayatlar… Rahmete vabeste her ruh; onsuz yarım, kırılgan ve sevimsiz. Yağmursuz toprak gibi zorla çiçek veren gönüllerde yetişmeyecek elbette sevda, açılmalı eller semaya, sırılsıklam olmalı rahmet yağmurlarıyla. Hayat şiirlerinin kafiyesi olmalı gerçek aşk, kapılmamalı cerbezesine et yığınlarının, kırılmamalı yağmurlar, yağmur gibi akmalı gönüllere, serinletmeli sevdaları.
Varılmalı cennete daha yaşıyorken; yalanlardan arınmalı, ölmeli daha ölmeden, koymalı başı secdeye, sarmaş dolaş olmalı rahmetle. Yitmemeli umudu rahmet iklimlerinin, sığınmalı en geniş limanlarına O’nun, saklanmaya çalışmadan. Ben geldim demeli, işte buradayım, milyon tane günahım, kapkara kalbim ve tüm değersizliğimle. Yok başka gidecek yerim, Sana geldim, al kalbim bu hale geldi, senin ellerinde ve yok Senden başka paklayacak olan. Senden başka yok rahmet edecek, bekliyorum, alnım secdede, hergün ölüyorum; bekliyorum alnım secdede gelene kadar huzuruna, affet.
Ey aşkı yaratan, aşkına sığınıyorum, ağlıyorum günahlarımla, akıt günahlarımı her gözyaşımla, yine Sana geldim.
Mustafa Gerdan
Share on Facebook
Yorumlar