Bir hafta boyunca aynı yere aynı hatta çalışan dolmuş-taksilerle gittim İzmir’de. İlk 3 gün araca her bindiğimde ‘Selamünaleyküm’ dedim, fakat kimse cevaben bir şey demedi. Dördüncü gün bindiğimde ‘merhaba’ demek de olabilir, en azından karşılık alırım diyerek düşündüm ve öyle de yaptım. Fakat bu sefer de karşılığında ‘aleykümselam’ dedi şoför arkadaş. Hafif gülümseyip geçtim tabi ama içime dert oldu bundan sonra nasıl devam edeceğim diye.
Bir süre Amerika’da bulundum. Orada insanlar herhangi seyahat aracındayken yanlarındaki insanlarla çok rahatlıkla konuşabiliyordu. Hatta hiç tanışmaya dahi lüzum duymadan, konuşup konuşamayacağını sormadan, bir mimik dahi beklemeden direkt olarak konuya girebiliyordu. Bir nevi insanlar aynı ailenin bireyleriymiş gibi çok rahat iletişim kurabiliyor, dertlerini ve sevinçlerini paylaşabiliyordu. (daha fazla…)
Share on Facebook Learn More
Yorumlar