Kismet

Hani birşey lazım olmadığı zaman hiç dikkat etmeden geçersiniz sokakları ve o yüzden lazım olduğunda bulamazsınız ya bir tane bile eczane; aynen onun gibiymiş evliliğe talip olma çağı. Meğer en zor kararmış bu çağa gelene kadar verilenler arasında. Sevmek ne zor zanaat ve teslimiyet ne büyük nimet imiş meğer. Hem sevebilip hem sonra hayallerde mutlu olma inancına sahip olabilmek şartının aranacağını söylemedi hiçbir büyük. Büyükler… Ne kadar küçük şeylerle uğraşıp gözardı etmişler nasihatleri ve zamanında etmeyi nasihat.

Meğer yaşanacak olanlar için cevapları kendi ve zamanı diye düşündüğü zamandan önce aramalıymış insan. Tıpkı ölmeden önce ölmek gibi hazırlanmalıymış sevmeye. Kalbi korumalı, zihni duru tutmalı ve geldiğinde sevmeliymiş hiç çaba sarfetmeden. Kötü zaman, kirli kalpler, kuru gönüller…

Şimdilerde şarap içmeden sarhoş olmaya çalışmak gibi sevmek. Hiç ödeyemeyeceğini bile bile bakkala borç yazdırmak, ama ne kadar borcun olduğunu da hiç unutmamak gibi… Günahla yıkanıp tüm kötü kokuları duymazdan geliyorken, güzel kokuları duyunca hissiz kalmak…

Evlilik işte, bekleniyor kısmet diye. Hepimiz bekleyeniz, hepimiz beklenen. Herkes beklerse kavuşulmaz diyorum, hak vermiyor annem. Madem çaba gerekmiyor aşka düşmek için, hangi aşık cevaz veriyor buna söylesin. Aşk olur mu hakikaten hiç çaba gösterilmeden sevilse? Ve neden filozoflar hep ölümü sorgular, neden milyon tane cevap bulunmamış aşk sorgularına.

Yaşamak zor ölmekten, sevmek en ağırı. Yalnızlığı bildiğin kadar anlarsın sevginin kıymetini, ve kıymetsiz kalır herşey aşktan mahrumiyet kadar. Kısmet… Bu aralar en sevmediğim kelime…

Mustafa Gerdan

Share on Facebook