Bataklıkta temiz kalmak ne kadar da zor; ne kadar da zor temiz kalmak. Kirlendikçe arzulamak temiz olmayı ne kadar rahmete susamış bir dua. En büyük ilaç için ağlarken açılan eller semaya, ne kadar da masumane ve temiz olan aslında ağlamak. Kırılan kalpler, gözyaşıyla sömürülen gözler, çatlayan gönüller, kahrolan hayatlar… Rahmete vabeste her ruh; onsuz yarım, kırılgan ve sevimsiz. Yağmursuz toprak gibi zorla çiçek veren gönüllerde yetişmeyecek elbette sevda, açılmalı eller semaya, sırılsıklam olmalı rahmet yağmurlarıyla. Hayat şiirlerinin kafiyesi olmalı gerçek aşk, kapılmamalı cerbezesine et yığınlarının, kırılmamalı yağmurlar, yağmur gibi akmalı gönüllere, serinletmeli sevdaları. (daha fazla…)
Yorumlar