Kuculen Buyuklugum

Küçükken hep yakalayabilirim zannederdim kedileri, kuşları. Şuracıkta duran şeyleri yakalayabilecek kadar güçlüydüm diye düşünür, vazgeçmezdim hiç. Bakkaldan aldığımız plastik top peşinde koştururken büyüyeceğime hiç inanmazdım, ve mahallemizdeki kocaman abiler gibi olacağım zihnimde boş bir hayaldi... Sanırdım ki terleyince hemen eve koşup annemin tereyağ, salça sürdüğü ekmeği yiyecektim, ve onun şefkatli elleri yüzümdeki tozları silecekti hep... Hiç büyümem zannederdim ve buna üzülürdüm içten içe. Büyüdükçe farkettim küçük olmanın...

Daha Fazlası...