Gunah

Sosyal hayatın içine karıştıkça bulaşan, olduğu yerde sevabın da bollaştırıldığı bir membadır günah. İzalesi mümkün olmayan, ama üzerine gidildikçe hasenat yazdıran, yaratılmışların belki de en sevimsizi, ama bir o kadar da sevilen olma yolunda basamaktır. Kul günahı bildikçe, battıkça günaha, sevap basamakları tüllenir ayakları altında. Rahmet çağırır arş-ı alâya. Vicdanın sesine kulak verdikçe yükselir ruh-u beşer, zevkeder kulluktaki tatlı sadâyı. Günah, ateşten gömlek, yapışınca girdaptır cehennem çukurlarında. Kana bulanmış bulutlardan yağan asit yağmuru gibi yağar tüm kalplerdeki köhne topraklara. Çürütür beyaz odalarını kalbin, ziftle kararır temiz hülyâlar.
Günah, en çok acıtandır vicdanı, kapatandır kalbin temiz çehresini güzel gözlü meleklere. O varsa uğramaz ruhunuza kulluğun 5 vakit hazzı, kabul etmez secdeler çamura bulanmış alnınızı. Hak etmez olur artık rahmeti beşer ve ölmeden ölmek yerine çürür ruh-u beşer.

Bişr-i Hafî gibi batıyorken batmaz bir güneşe çevirendir günah insanı. Yalınayak gezdirir alemleri, sevaplara dolandırır sevimsizliğinden kaçanı. İyiye bakıyorken çirkinden soğur insan. Çirkinden soğudukça sever iyiyi ve kaçar. Bir günahtan başka günaha kaçarsa bataklık üstünde bataklık olur hayat. Şarapla tedavisi olmaz kalbin, meczubiyette değil felah.
Gel ey aciz beşer, aşktadır şarap, günah sana haram oldu. Harap oldu kalpler; çöktü günaha batmış kalpler üstüne günahkâr topraklar. Her gün yeni bir candır, her gün yeni bir rahmet rüzgarı. Gel sen de katıl zikr-ü aşk ile dolsun tüm ruhuna itminan ırmakları. Öl gelmeden sonbahar, dirilsin aşk.

Mustafa Gerdan

Share on Facebook