Türkiye’de siyaset yapmaktan kaçınan o kadar çok kaliteli insan var ki, kaliteli kalmalarının sebebi, siyasetten kaçınmaları ve korunmalarıdır dahi denilebilir. Diplomasiye de yabancı değil tarihimiz, bin yıllık tecrübeye sahibiz. Fakat gücün karizması üzerine kurulu diplomasiden, güçsüzlüğün siyasi şehvetiyle yaşamaya geçtiğimizden beridir boynumuzu sıkanlar, karizmatik zulümlerine ara vermemekte. Biz ise bu karizmayı hayran hayran izlerken unuttuk diplomasiyi ne için kullandığımızı ve siyaseti neye alet etmemiz gerektiğini.
Kendisi değersizdir siyasetin, onu ne için kullandığına bağlı olarak değer kazanır. O yüzden diplomatik çaresizliğimize son vermek için toplum olarak ortak değerlerimiz üzerine daha fazla konuşmalı, daha çok benzerliklerimiz üzerine konuşmalı, siyasete değer katmalı, değerlerimizi katmalıyız. Farklılıklara hoşgörü göstermemiz gerektiği kadar, benzerliklerimizi ve paylaşımlarımızı da hatırlamalı, dillendirmeliyiz. Böylelikle birbirimizi sevebilir, bir diplomasi yolu çizebilir ve siyaseti ne için kullanmamız gerektiğinin farkına varabiliriz. Bu farkındalık ile kahırlı uykumuzdan hem uyanabilir, hem de her seferinde yaptığımız gibi elimizin ve gönlümüzün ulaştığı her yerde sulhü tesis edebiliriz.
Kırılmamalıyız birbirimize, kırmamak için kırılmamız gerekiyorsa kırılmalıyız ancak ve kırıldığımız için kırmamalıyız kalpleri. Bu anlayış ile hoşgörmekle kalmamalı, saygı duymayı öğrenmeliyiz yanımızdan geçen her insana ve karşımızda düşman gibi dikilen her dosta, kardeşe. Yaşasın birbirini kıran kardeşlerin yıkılmaz gönül birliği ve kahrolsun fahişe siyasetine alet olan diplomatik piçler.
Mustafa Gerdan
Share on Facebook
Yorumlar